Wine and strawberries, watermelon and crackers. Chillin’ in the grass with awesomely sweet lovesongs and Anne. Singing ‘Acda en de Munnik’, which were pretty much song-synonyms for her life, as it is now. This was an afternoon I would like to have everyday!
Yeah, really want days like this to be my everyday life. <3
Meer en meer gaat iedereen weg van hier, deze plek op het open stuk naast het bos. Ik zit naast je, je raakt me aan. Je been beweegt zachtjes, stiekem langs de mijne en je hand op mijn rug, nee mijn billen, maakt me er opeens zeer van bewust dat alleen jouw vriend nog moet vertrekken en wij zijn als enige over. Als dit moment dan eindelijk daar is probeer ik mijn aandacht erbij te houden. Ik focus me op het touwtje aan de stormlamp en probeer de knopen eruit te halen. Je bent geduldig, kijkt met een glimlach toe hoe ik met het touwtje worstel. Als het me gelukt is pak je mijn handen, bekijkt ze uitvoerig en ik zeg, in een poging mezelf een houding te geven, iets over hoe ik vlak voor het eten nog snel mijn nagels rood had besloten te lakken. Je vindt dat het resultaat er mag wezen. Je kijkt me aan en ik weet dat je me kussen gaat. De zoen die volgt is goed, heel erg goed, kent geen gelijke. We zoenen een tijdje, ik merk dat ik precies je plekjes weet te vinden, en jij de mijne. Je stopt, kijkt me aan en zegt: “Ik heb een probleem…” Ik kijk je aan, probeer te ontdekken wat je blik te betekenen heeft. “… ik heb nog wel een vriendinnetje…” Argh, ik haat mannen met hun zoenen en hun ogen en hun baarden en hun piemels en jij bent de koning van Sukkelland. En ik wil je, ik wil je heel erg graag. Je blikken branden en ik zie niet in hoe ik genoeg van je moet krijgen. Ik wil ook helemaal geen genoeg van je krijgen, ik wil alleen maar meer. Meer zoenen, meer warme adem in mijn oor, meer aanrakingen, meer jij. Je maakt het me niet moeilijk, je geeft me terechte duidelijkheid. “Dit is maar voor één avond.” Ik kan je geen ongelijk geven, iets anders zou waarschijnlijk dom zijn, maar toch had ik liever dat je dat niet gezegd had. Wellicht is het een illusie die ik graag in stand gehouden had, of is het dat ik geloof dat je het puur uit zelfbescherming zei, dat doet er eigenlijk niet toe. Je zou eens uit mijn hoofd moeten verdwijnen.
Liefs, je problemenwaardmeisje.
(en voor de insiders, dit schreef ik dus de betreffende ochtend na de eerste zoen, dus toen wist ik nog niet dat er nog een avond kwam (A))
Two weeks away, all it takes, to change and turn me around; I’ve fallen
I walked away, and never said, that I wanted to see you again
&
I still got sand in my shoes and I can’t shake the tought of you, I should get on, forget you, but why would I want to
I know we said goodbye, anything else would’ve been confused but I want to see you again..
Oh God, you made me feel so beautiful—and I want to feel it again and again and again.
want ik was op Oerol en heb met Kyteman gepraat en het is zo’n schatje <3
Ik krijg hem niet uit mijn hoofd. Ik ben zo’n sukkel.. Hij is veel te oud en bezet en kutkutkut ik wil hem uit mijn hoofd.
I will always miss the subtle arrogance that dripped from that pretty mouth of yours.
Geef me je jas
van bont van teddyberen.
Sla je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me tot ik warm word.
Zoen me tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij eronder in.
Sus me met je hartslag.
Wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
Bart Moeyaert <3
You are still, to this day, the only man who has made me physically weak just by making eye contact. It is probably a good thing we never slept together.
